De juiste afweging
Een calamiteitenonderzoek levert vaak meer informatie op dan alleen het antwoord op de onderzoeksvraag. De uitdaging voor een voorzitter is om daarin steeds de juiste afweging te maken. Wat neem je mee in de analyse? Wat benoem je apart? Wat bespreek je mondeling? En wanneer moet je direct handelen? Juist die keuzes bepalen of een onderzoek niet alleen terugkijkt, maar ook helpt om vooruit te komen.
1. Neem de bevinding mee in de analyse
Stel jezelf eerst de vraag: draagt deze bevinding bij aan het begrijpen van de calamiteit? Soms lijkt iets op het eerste gezicht achtergrondinformatie, terwijl het wel degelijk invloed heeft gehad op het ontstaan of voortbestaan van de situatie. In dat geval hoort het thuis in de analyse.
2. Benoem het als nevenbevinding
Niet alles wat relevant is, is ook onderdeel van de onderzoeksvraag. Dan kan een aparte paragraaf met nevenbevindingen uitkomst bieden. Je houdt het onderzoek scherp, maar laat signalen die aandacht verdienen niet ongemerkt passeren.
3. Bespreek het met de opdrachtgever
Sommige onderwerpen zijn beter geschikt voor een gesprek dan voor een rapport. Een observatie kan waardevol zijn zonder dat deze direct gekoppeld is aan de calamiteit. Door dit tijdens het eindgesprek te bespreken, krijgt de opdrachtgever wel inzicht in wat het onderzoek daarnaast heeft opgeleverd.
4. Onderneem direct actie bij risico's
Kom je tijdens het onderzoek iets tegen dat een direct risico vormt voor patiënten, cliënten of medewerkers? Wacht dan niet tot het rapport klaar is. In zo'n situatie informeer je de opdrachtgever direct, zodat passende maatregelen kunnen worden genomen.
Wil jij verder de verdieping in?
In de training 'Vaardigheden voor voorzitters van calamiteitenonderzoekscommisies' ontwikkel je de skills om een onderzoekscommissie effectief te (bege)leiden. Ook wanneer belangen botsen en informatie tegenstrijdig is. Meer weten?.
Meer weten over dit onderwerp? Bel ons!